Soms, heel af en toe, probeer ik mijn hobbyspullen te organiseren. Dit in een potje, dat gaat dan in een schattig mandje, iets anders in een tasje, dat dan ook weer in het mandje mag, vervolgens een zakje, bakje, hoesje, mapje....
Dan raakt alles vol van de opbergmaterialen (of ik heb mijn halve servies/ collectie bloempotjes in gebruik- ook zoiets) en dan draai ik het weer terug. Om vervolgens te constateren dat alles wel erg door elkaar rommelt, ik niet alles handig voor het grijpen heb en telkens wel 1 essentieel ding kwijt ben...
Zou ik dan toch niet eens weer een mooi hoesje moeten maken voor mijn 'basisgereedschap'...? Iets voor mijn breinaalden, voordat vriendlief ze echt een keer gebruikt om sateetjes te maken? (hij kookt niet zo vaak, het risico is niet zo heel groot, maar toch)
Toen was de vraag ineens heel simpel beantwoord; schoonzus wilde een mapje maken voor haar haaknaalden. Want zij had ook een zakje met een projectje in haar handwerkkistje, wat wel een beetje werkte, maar niet helemaal. Zo'n zakje, waarin je erg moet grabbelen voor je haaknaald, waarbij je dan je garen door elkaar trekt en de naald die in een uiltje is gestoken omdatie anders kwijt raakt. Hoewel die methode niet helemaal waterdicht is, want hoe vaakt verdwijnt de naald daar niet helemaal in... Ze is niet zo'n grote verzamelaar als ik, maar ik zag toch veel herkenbaars....
Zij had ook al heel erg moeten zuchten toen haar man vroeg waarom ze met een kol begon, terwijl het dekentje nog niet af was.... En ze ook bezig was met een aapje...
Leg dat maar eens uit!
Gelukkig snappen wij als handwerkende dames dat dat heel normaal is. Dus kon er ook nog wel een haaknaaldenmapje bij!
We hadden er een dagje voor uitgetrokken en op zich kun je veel doen in een dag. Maar niet als je vooral heel veel kletst; ik ben niet zo heel ver gekomen die dag:).
Schoonzus wel, alles wat met de naaimachine moest, was af. Thuis heeft ze nog wat kleine dingetjes met de hand gedaan en dit is het resultaat:
Het mapje kan compact opgerold worden en wordt met een fleurig lintje* dichtgestrikt. Kom ik zo nog op terug.
Vanbinnen verschillende vakjes in diverse breedtes, voor onder andere haaknaalden en een schaar. Het kleinere vakje is voor de grote maasnaalden, die zich niet in een speldenkussen laten steken. En die je ook zo snel kwijtraakt als je er niet een heel goed hoesje/ mapje voor maakt...:)
Om te zorgen dat er niets zomaar uit valt wanneer je hem meeneemt, zit er een handig flapje aan de bovenkant. Leuk he?
Ik vind het mooi gelukt!
*dat lintje: een paar dagen geleden kreeg ik een smsje; kleine neef (bijna 2) had stilletjes het mapje gepakt, strikje losgemaakt, schaartje gepakt en *snip*..... het lintje afgeknipt!
Knippen kan hij wel! Streken uithalen ook...
Van de week ben ik er zelf ook maar even mee verder gegaan en net heb ik mijn mapje afgemaakt. (alleen het lintje moest nog, dus dat was twee minuten werk. En vijf minuten zoeken naar mijn schaar....)
Ik heb een zoetig Lecien stofje genomen, geinspireerd door de verschillende bloemige breinaaldenmapjes van Cath Kidston. Eerst had ik voor- en achterkant op dezelfde manier aan elkaar gezet zoals mijn schoonzus, maar ik miste een bies. Je raakt er een beetje aan gewend, overal een bies aan te zetten! Ik heb het losgehaald en door middel van een bies opnieuw aan elkaar gezet.
Ook met handig flapje, zeker voor de breinaalden is dat essentieel. Voor de haaknaalden heb ik een aantal vakjes wat minder diep gemaakt, zodat ik ze er tenminste ook weer uit kan pakken. (opruimen is leuk, maar ik trek toch ook graag alles weer tevoorschijn!)
Verder zijn de vakjes verschillend van breedte, mijn schaartje past er ook in, net als mijn sewline-potlood en het flapje kan ook dienst doen voor spelden en naalden (mijn maasnaald is dun genoeg om wel door stof te gaan).
Al met al een geslaagd project; op naar de volgende knusteldag!
grtz,
Ilse
