Brei-oefeningen

Laatst heb ik dit beestje gebreid. Het patroon is gebaseerd op een konijn, heel losjes gebaseerd op een konijn... Ik heb hem gebreid om even iets zonder al te veel denken en tellen te hebben, maar ook omdat de kop gevormd wordt door verkorte rijen. Die had ik al wel eens gebreid in een col, dus plat. Nu wil ik een patroon ontwerpen (ben bezig) waarin ik die techniek nodig heb (zolang ik alles in het rond en aan één stuk wil breien-liefst wel!). Dus dit was even handig om het weer op te frissen en om weer even goed in beeld te krijgen welke effecten het geeft.

In het patroon worden er ook nog ogen opgebreid, van die grote puilogen. Op zich zag het er wel geinig uit, maar ik had geen zin in het gepruts.. Knoopjes als ogen leken me ook wel leuk en dan een pompom als staartje... Laat Zelda nou net dol zijn op pompoms... ik had er een uitgezocht, maar waar ze hem nu gelaten heeft....

(ze pakt ze met haar poot, drukt ze in haar bek, loopt naar een speelplek en tuft hem dan uit om er achteraan te rennen... of ze duwt ze onder de deur van de meterkast door- goede kans dat deze daar nu ligt..ze apporteert ze ook; dan moeten wij ze weggooien en brengt zij ze trots weer terug)

Dit konijn is nu officieel kattenspeelgoed, dus ik heb alle verdere versiering gewoon achterwege gelaten. Ik heb hem wel even ingespoten met kattenkruidessence.

Volgens mij is het geurtje inmiddels al wel weer uitgewerkt!
Tussendoor heb ik ook nog wat blokjes gehaakt voor mijn deken; ik denk dat ik hem zo bijna groot genoeg vind... nog een rijtje of drie.... En dan bedenken hoe ik hem af ga werken; de onder- en bovenkant recht maken met halve hexjes? Een rand erlangs?
Oh ja, en draadjes afhechten...-ik ben nog wel even bezig!

Het is heel vrolijk, dat bonte, maar ook druk. Ik heb een paar dagen geleden het dressoir maar eens geschilderd (hij was wit met groene acccenten) en vind het zwart-wit-grijs toch ook wel wat hebben... zo rustig en sereen...  Ik heb nog helemaal niets in zulke tinten gehaakt- of gequilt of gebreid.... Misschien met één streepje kleur erdoor of toch niet?

Weer een leuk idee voor op mijn lijstje....

grtz,

Ilse

Met veel liefs....

Een vriendin van ons ligt in het ziekenhuis. Nou is een kaartje sturen leuk, maar een lief haakwerkje leek mij een nog beter idee. Zij houd wel van gehaakte beestjes en tashangers; menig projectje dat ik mee had voor onderweg, heeft ze vriendelijk doch dringend ingepikt! Niet meer dan passend dus....
Al heel snel vond ik wat schattigs; een konijntje met een hartjesballon. Ik vond het wel heel geschikt! Er staan ook oren beschreven voor een panda en een katje, maar ik vond de konijnenoren zo leuk uit het capuchonnetje steken....

Gisteren en vandaag ben ik er mee bezig geweest; voor het werk, na het werk, zelfs even in mijn pauze... Nu is het af en ik vind het een schatje geworden.

Nu maar hopen dat ze snel opknapt en weer naar huis kan....

Grtz,

Ilse

Voorjaar...?

Vanmorgen was ik ramen aan het lappen, toen de zon een beetje doorbrak. Heerlijk, mooi helder licht, al het  jonge groen in de tuin lichtte op... (en de algen op de stoep ook, zo mogelijk nog feller...) Ik liep naar de andere kamer om die ramen te doen: sneeuw!
Het was maar een klein beetje, maar toch.
Dacht ik dat we alles gehad hadden; net moest ik het gordijn een stukje dichtdoen, anders had ik last van het zonlicht. Nu heb ik de lamp aan, want er is inmiddels een sneeuwbui bezig waar je 'U' tegen zegt.... (Het voordeel hiervan is, dat ik de algen niet meer zien kan... :) )

Op Ravelry is een designer, Justyna een CKAL begonnen (crochet/knit along) met als thema lente.  Zij heeft verschillende lente/ pasen patroontjes waaruit te kiezen is, sommige gratis, ze zal zelfs nog een aantal nieuwe patronen uitbrengen. Om in de wedstrijd mee te doen kun je op je Ravelry projectpagina foto's plaatsen van je gehaakte of gebreide projectje. Met die foto's kun laten zien hoe je het konijntje, kuiken etc gebruikt in de decoratie in je huis, of je mag een soort stripje/ filmpje ermee maken, als een miniverhaaltje. Wie de meeste hartjes (likes) krijgt heeft gewonnen en mag gratis een patroontje uitkiezen. Het vindt allemaal plaats op Ravelry, dus je moet wel een account hebben (of maken). Voor het stemmen ook, denk ik, maar weet ik niet zeker. Die wedstrijd is leuk en aardig en het lijkt me niet verkeerd om te winnen, maar ik ben erg benieuwd naar de foto's en verhalen die mensen gaan insturen! Anna, van Mochimochi land maakt ook leuke foto's en filmpjes met haar gebreide figuren en dat vind ik altijd zo grappig om te zien! Zij geeft ook wel tips op haar blog, over hoe zij dat aanpakt. Misschien moet ik die nog maar eens nalezen...

Er zitten wel schattige patroontjes bij, dus ik heb maar vast een baby bunny gemaakt. Zij is gebreid met sokkengaren op 2 mm naalden en is dus erg klein.. De pootjes heb ik vastgemaakt  zodat je die nog kunt bewegen, net als een ouderwetse teddybeer. Ook heb ik in ieder pootje een sluitstripje van een boterhamzakje gedaan. (dubbelgevouwen, anders past het niet..) Zo blijven ze beter in de houding die je wilt. Het is wel even priegelen, maar dat geldt voor het hele konijntje. Dan kan dat laatste beetje er ook nog wel bij....

Het is vrijdag, dus weer bijna tijd voor een nieuwe rij voor de quilt van Judie. Hey Jude, wilde ik deze maar gaan noemen. Omdat het het eerste is wat in me opkomt bij de naam Judie en omdat het een beetje klinkt als  'dude' en de kleuren en vrolijke prints me doen denken aan hawaiprints en felgekleurde surfshorts. En het klinkt zo lekker laidback en zomers... Zo zien de stofjes er ook wel uit, toch?
Dat is typerend voor stoffen uit  en geinspireerd op de jaren '30 in Amerika (zoals deze selectie stoffen). Toen stortte de beurs in en was er de grote depressie en werden de stoffen fleurig, vrolijk en een tikkie naief, als een soort tegenhanger. Hetzelfde verband schijnt er te zijn met roklengte en de economie- heb ik eens gehoord.

De tweede rij heb ik al af, zondag al, maar de foto's waren mislukt. Iedere keer vergeet ik om nog een keer foto's te maken. Om het ontwerp van het blokje vast te zien kun je ook terecht bij lapotheker, zij heeft al wel foto's geplaatst.

Het varkentje heb ik gisteren opgesierd met een lus en een label en opgestuurd. Ben heel benieuwd of hij het direct snapt, of dat het even duurt voordat het kwartje valt... :)
Ik ben nogal huiverig met het weggeven van mijn zelfgemaakte dingen. Niet omdat ik ze niet kwijt wil, maar omdat ik me altijd afvraag of iemand wel zit te wachten op mijn spulletjes, vooral mensen die zelf niet haken, breien of naaien. Vinden ze het dan wel mooi, is het hun smaak, waarderen ze het werk dat er in zit? Ik wacht vaak af tot mensen vragen of ik misschien voor hen iets kan of wil maken, zodat ik zeker weet dat ze het leuk vinden.  Maar goed, ik krijg steeds meer leuke reacties van mensen (ook mensen die zelf niet haken of breien), dus misschien ik heb me voorgenomen om toch meer kado te geven/ op te sturen etc. Dit varken is de eerste spontane actie!

Om verder te werken aan dit voornemen én omdat mijn blog bijna een jaar bestaat (ja, en ik heb ook 99 volgers) zit ik ook te broeden op een give-away. Maar dat heb ik nog niet helemaal rond, dus dat komt nog!

grtz,

Ilse

Breien

Breien heb ik ooit wel eens een beetje geleerd, maar het was niet mijn ding. Op de basisschool heb ik (met mijn moeder als handwerkjuf!) wel een poppetje gebreid. Misschien nog wel meer dan 1. Er staat me iets bij dat ik heel kort heel fanatiek was... Later heb ik het nog wel eens geprobeerd, maar de pennen gingen alle kanten op... Het was niet erg bevredigend en om toch nog iets te maken heb ik een lap gebreid om om een strokrans te bevestigen. Toen die af was heb ik de wol weggegeven en de naalden opgeborgen.

Maar ja, op internet kom ik steeds zoveel mooie breisels tegen... Deze eierwarmers bijvoorbeeld... zo leuk. Scroll ook even naar beneden voor de egeltjes.. Van zulke egels wil ik wel een huis vol, gezellig voor op tafel, de vensterbank, op een kastje... Schattig kadootje ook.

Toen ik deze patronen aan mijn moeder liet zien, zei ze dat ik maar korte breinaalden moest kopen, en dat ze het me zou leren. En toen ging ze op vakantie.

Daar kon ik dus niet op wachten.... Het lijken net satestokjes, maar het zijn bamboe breinaalden. Met naalden, katoen en google ben ik begonnen. Het gaat bepaald niet snel en mijn techniek is niet geheel vlekkeloos, maar ik brei!
Ik ben begonnen met een gratis patroontje van dezelfde mevrouw van little cotton rabbits.

Iets minder vulling in het lijfje was charmanter geweest. En ze staat erbij of ze heel nodig moet plassen... Maar toch: ik heb gebreid!
Toen ben ik meteen verder gegaan; iedere avond een stukje breien.

Ik moet erbij zeggen dat mijn tweede poging een kat moest worden, maar vriendlief feliciteerde me al met een 'mooie muis'.....

Ik blijf oefenen, denk dat ik dit keer wel blijf breien. Er zijn zoveel leuke patronen te vinden!

grtz

Ilse

konijntjes

Ooit heb ik een konijn gehad. Dat gebeurde een beetje per ongeluk; ik had hem gewonnen. Of beter gezegd: mijn neef had hem gewonnen, maar wilde hem niet. Toen raadde ik het juiste getal onder de tien en was het konijntje van mij.

Zo klinkt het als een mooi verhaal.. 't konijntje was ook erg schattig; chocoladebruin met grote donkere ogen. De eerste nacht sliep hij in een kartonnen doos op mijn slaapkamer, omdat we nog geen kooi hadden, maar wel twee katten.

Zo ver, zo goed.

Toen werd hij groter. De katten waren niet meer veilig voor het konijn en eigenlijk wij ook niet. Met zijn kooi stampte hij de halve kamer door. Het konijn raakte gestrest van ons en wij van hem. Gelukkig vond ik iemand op een boerderij die nog een ren had en daar graag een konijn in wilde. Konijn rust, wij rust. Alleen de herdershond van die mensen durfde niet te dicht bij de ren te komen, uit diep respect voor het konijn...

Ik ben genezen van konijnen, hoewel... het konijntje  van Stephanie Jessica Lau is wel zo schattig.. Vorig jaar heb ik er drie van gemaakt en voor de pasen heb ik ze weer tevoorschijn gehaald.

Niet alleen het konijntje is de moeite waard: ook haar tips over hoe je een leuk neusje borduurt zijn heel handig. Aan mijn neusjes is wel te zien dat ik nog even moet oefenen.

Gezellig samen op een gebaksbordje (ze zijn klein), onder een stolp. Wel zo veilig...

Zelda zit op de loer en ze jat alles waar ze bij kan....

grtz,

Ilse