Voorjaar...?

Vanmorgen was ik ramen aan het lappen, toen de zon een beetje doorbrak. Heerlijk, mooi helder licht, al het  jonge groen in de tuin lichtte op... (en de algen op de stoep ook, zo mogelijk nog feller...) Ik liep naar de andere kamer om die ramen te doen: sneeuw!
Het was maar een klein beetje, maar toch.
Dacht ik dat we alles gehad hadden; net moest ik het gordijn een stukje dichtdoen, anders had ik last van het zonlicht. Nu heb ik de lamp aan, want er is inmiddels een sneeuwbui bezig waar je 'U' tegen zegt.... (Het voordeel hiervan is, dat ik de algen niet meer zien kan... :) )

Op Ravelry is een designer, Justyna een CKAL begonnen (crochet/knit along) met als thema lente.  Zij heeft verschillende lente/ pasen patroontjes waaruit te kiezen is, sommige gratis, ze zal zelfs nog een aantal nieuwe patronen uitbrengen. Om in de wedstrijd mee te doen kun je op je Ravelry projectpagina foto's plaatsen van je gehaakte of gebreide projectje. Met die foto's kun laten zien hoe je het konijntje, kuiken etc gebruikt in de decoratie in je huis, of je mag een soort stripje/ filmpje ermee maken, als een miniverhaaltje. Wie de meeste hartjes (likes) krijgt heeft gewonnen en mag gratis een patroontje uitkiezen. Het vindt allemaal plaats op Ravelry, dus je moet wel een account hebben (of maken). Voor het stemmen ook, denk ik, maar weet ik niet zeker. Die wedstrijd is leuk en aardig en het lijkt me niet verkeerd om te winnen, maar ik ben erg benieuwd naar de foto's en verhalen die mensen gaan insturen! Anna, van Mochimochi land maakt ook leuke foto's en filmpjes met haar gebreide figuren en dat vind ik altijd zo grappig om te zien! Zij geeft ook wel tips op haar blog, over hoe zij dat aanpakt. Misschien moet ik die nog maar eens nalezen...

Er zitten wel schattige patroontjes bij, dus ik heb maar vast een baby bunny gemaakt. Zij is gebreid met sokkengaren op 2 mm naalden en is dus erg klein.. De pootjes heb ik vastgemaakt  zodat je die nog kunt bewegen, net als een ouderwetse teddybeer. Ook heb ik in ieder pootje een sluitstripje van een boterhamzakje gedaan. (dubbelgevouwen, anders past het niet..) Zo blijven ze beter in de houding die je wilt. Het is wel even priegelen, maar dat geldt voor het hele konijntje. Dan kan dat laatste beetje er ook nog wel bij....

Het is vrijdag, dus weer bijna tijd voor een nieuwe rij voor de quilt van Judie. Hey Jude, wilde ik deze maar gaan noemen. Omdat het het eerste is wat in me opkomt bij de naam Judie en omdat het een beetje klinkt als  'dude' en de kleuren en vrolijke prints me doen denken aan hawaiprints en felgekleurde surfshorts. En het klinkt zo lekker laidback en zomers... Zo zien de stofjes er ook wel uit, toch?
Dat is typerend voor stoffen uit  en geinspireerd op de jaren '30 in Amerika (zoals deze selectie stoffen). Toen stortte de beurs in en was er de grote depressie en werden de stoffen fleurig, vrolijk en een tikkie naief, als een soort tegenhanger. Hetzelfde verband schijnt er te zijn met roklengte en de economie- heb ik eens gehoord.

De tweede rij heb ik al af, zondag al, maar de foto's waren mislukt. Iedere keer vergeet ik om nog een keer foto's te maken. Om het ontwerp van het blokje vast te zien kun je ook terecht bij lapotheker, zij heeft al wel foto's geplaatst.

Het varkentje heb ik gisteren opgesierd met een lus en een label en opgestuurd. Ben heel benieuwd of hij het direct snapt, of dat het even duurt voordat het kwartje valt... :)
Ik ben nogal huiverig met het weggeven van mijn zelfgemaakte dingen. Niet omdat ik ze niet kwijt wil, maar omdat ik me altijd afvraag of iemand wel zit te wachten op mijn spulletjes, vooral mensen die zelf niet haken, breien of naaien. Vinden ze het dan wel mooi, is het hun smaak, waarderen ze het werk dat er in zit? Ik wacht vaak af tot mensen vragen of ik misschien voor hen iets kan of wil maken, zodat ik zeker weet dat ze het leuk vinden.  Maar goed, ik krijg steeds meer leuke reacties van mensen (ook mensen die zelf niet haken of breien), dus misschien ik heb me voorgenomen om toch meer kado te geven/ op te sturen etc. Dit varken is de eerste spontane actie!

Om verder te werken aan dit voornemen én omdat mijn blog bijna een jaar bestaat (ja, en ik heb ook 99 volgers) zit ik ook te broeden op een give-away. Maar dat heb ik nog niet helemaal rond, dus dat komt nog!

grtz,

Ilse

When pigs fly....

Kennelijk spreekt deze zegswijze erg aan, want ik ben al meerdere patroontjes tegen gekomen van varkens met vleugels. Op Wikipedia trof ik een artikel met uitleg en verschillende gerelateerde zegswijzen in andere talen; grappig om te lezen.
Behalve dat, vind ik het ook wel een schattig gezicht; van die kleine vleugeltjes op zo'n rond biggetje...
Het patroon van Spud & Chloe zag er mooi uit; niet te groot, niet te klein en goed beschreven. Ik vind het resultaat erg schattig geworden!

Ik heb niet alles helemaal volgens het patroon gedaan; ik ben met een magic cast on begonnen. Voornamelijk omdat ik het heel lastig vind om het gat, dat met een gewone opzet ontstaat, netjes dicht te maken. Het staartje heb ik gehaakt met de losse draad; hoefde ik die ook niet meer weg te stoppen. In het patroon doen ze ook nog een knalroze rondje op de neus, maar ik vond de neus zo al groot genoeg en wilde die niet meer benadrukken. 

Nu moet ik nog bedenken of ik hem ga weggeven.... Een vriend van ons is, nu hij vader wordt, toch maar met rijlessen begonnen. Dat hadden we niet echt verwacht (dat kindje wel, maar de rijlessen niet). Bovendien bracht hij een tijdje geleden wijn mee die 'flying pig' heette. Inmiddels heeft hij beloofd dat hij een jaar lang de BOB is, wanneer hij zijn rijbewijs heeft. Vandaar dat ik dacht dat dit wel een passende manier was om hem succes te wensen... 

Als ik deze erg mis, kan ik natuurlijk ook nog altijd weer een nieuwe breien...

Grtz,

Ilse

Nieuw en oud.....

Wie ook meeleest bij Dini aka lapotheker, weet al van de wekelijkse quilt-a-long bij Temecula Quilt Company. (ik kan alleen maar naar de hele site doorlinken; even naar beneden scrollen voor het bericht 'row one') Het thema voor dit quiltje (40"x 40" ) is het 25-jarig jubileum van stofontwerpster Judie Rothermel. Zeker in het begin van het jaar vind ik dit soort projectjes en BOM's erg leuk; hoort een beetje bij de tijd van het jaar! Voor deze gelegenheid leek het me wel leuk om ook een paar stofjes van Judie te gebruiken, maar haar stoffen zijn vooral in Civil War-stijl, mooi, maar het past niet zo heel erg bij mij. Daar zat ik even over te denken tot me te binnen schoot dat ik wél stoffen van haar heb... De jaren 30 stofjes, die ik afgelopen jaar her en der vandaan sprokkelde zijn voor een deel verschillende lijnen van Aunt Grace. Ontworpen door Judie Rothermel! Dat kwam mooi uit, want ik had voor deze stofjes nog geen project in gedachten.

Ik vind een vierkant niet zo heel handig voor een quilt, ik heb graag dat je hem ook altijd nog als dekentje kunt gebruiken. Hoe weet ik nog niet precies, maar ik ga hem dus wel iets groter maken. Daarom, (en omdat ik toen ik eenmaal bezig was, ik niet kon stoppen) heb ik in plaats van 5, inmiddels 7 blokjes gemaakt van het eerste patroon. Nu is het wachten op deel 2.... Dat komt op vrijdag (vandaag!), maar in California begint  de vrijdag een stuk later dan hier.. 

Nr 7 staat niet op de foto... Het is de bedoeling dat je de blokjes aan elkaar zet in een lange rij (met een baan sashing tussen de beide blokjes), maar dat doe ik nog liever niet voor ik de andere blokjes gemaakt heb. Dan kan ik altijd nog schuiven om de kleuren goed te verdelen over de quilt. Misschien hussel ik de patroontjes ook wel door elkaar..., kan allemaal nog!

Behalve met wat nieuws, ben ik ook met een oudje aan de gang geweest. Deze quilt is met recht een UFO, begonnen in 2009 (?) en toen het aan elkaar zetten van de blokken niet meer lukte heb ik hem in een laatje gestopt en er niets meer mee gedaan. Van de week besloot ik dat het toch maar eens moest gebeuren... Inmiddels heb ik ontdekt wat er allemaal is misgegaan. Het patroon stond op internet en de vrouw legde uit dat zij haar naadjes 'op het oog' deed (eyeballing). Maar zij had al 60 megagrote quilts gemaakt en naait kennelijk heel netjes. Ik weet inmiddels, dat als het netjes moet, ik de nodige maatregelen moet nemen (zeker wanneer vele kleine blokjes één grote quilt moeten vormen). Ook had ik niet begrepen hoe belangrijk het is dat je nadenkt over hoe je de naadjes strijkt. Doe dat verkeerd en het is onmogelijk om nette hoekjes en puntjes te krijgen... In deze quilt zat het consequent verkeerd. Dat levert een boel bobbels op. Het advies om extra naadtoeslag in hoeken bij te knippen had ik wel (fanatiek) opgevolgd, met als gevolg dat ik nu weinig speling had om blokjes te corrigeren. Tegenwoordig knip ik lang niet altijd weg, en als ik knip, pas op het laatst. 

Een aantal dingen heb ik kunnen herstellen, bijwerken en een enkel blok dat echt hopeloos was heb ik niet gebruikt. Verder heb ik me voorgehouden dat 'af ' ook al heel wat is, want netjes zal deze quilt niet worden. Een duidelijk staaltje handwerk, zullen we maar zeggen! 

De top is nu af en ik heb ook al tussenvulling op maat geknipt. Een achterkantstof heb ik nog niet, maar nu hij om de vulling is gewikkeld kreukt hij minder. Het zorgt ook dat de top er wat vlakker en netter uitziet...:)

Het is niet expres, maar ik denk wel dat toevallig het netste stuk te zien is... Niet teveel inzoomen helpt ook!

Ondanks alle afwijkingen (soms millimeters per blokje; dat is heel veel op een hele quilt!) vind ik hem toch wel weer leuk. Ik ben vooral heel blij dat ik de gang weer te pakken heb met deze quilt!

Op de markt of op de handwerkbeurs zal ik kijken naar een mooie stof voor de achterkant en de bies, dan kan ik hem helemaal afmaken. 

De blokjes hierboven zijn een stuk netter geworden... ik ben er toch wel handiger in geworden! Met de UFO in het achterhoofd ben ik ook wel extra rustig en zorgvuldig te werk gegaan.


grtz,

Ilse

PS: Ik heb wel vaker samen met mijn moeder aan een BOM of quilt-a-long meegedaan; vond dat altijd erg leuk. Alleen ik heb er nog niet één afgemaakt... moet ik eerlijk bekennen....

Kleur

Het kussen is inmiddels af, al een paar dagen geleden. Ik vind het een leuk patroon, misschien dat ik er nog meer van ga maken, in andere kleuren. Dan kan ik ook nog eens wisselen van kleur. Eerder deed ik dat wel vaker, maar nu gebruik ik het liefst mijn gehaakte kussenhoesjes. Daarvan heb ik nog geen reserves, dus er ligt steeds ongeveer dezelfde bonte verzameling kussens op de bank. Ik kan nog wel even doorhaken dus!

Voor de achterkant een leuk streepje. Het leek me wel zo mooi als dat zou doorlopen, dus ik heb er drukknopen in genaaid. Geslaagd project vind ik zelf en binnen een kleine week af. Mooi werk! Het kleine foutje neem ik op de koop toe (links boven heb ik 2 stokjes in wit gedaan; die hadden lila moeten zijn). Even heb ik erover gedacht het te camoufleren door lila erdoor te borduren, maar volgens mij wordt het daar niet mooier van.

Het kussen is al volop in gebruik.

Als na vandaag alle drab en sneeuw weg is, vind ik het hoog tijd voor voorjaar... De sneeuw was leuk, maar nu is het wel klaar. Tijd voor kleur! Her en der heb ik al bolletjes staan en op tafel een bos narcissen. Want als het gaat om kleur in huis halen, dan is er weinig goedkoper en effectiever dan een bos narcissen! (nu hopen dat ze niet gaan ruiken..)

Deze foto is van gisteren, ze zijn nu al een stuk verder.
Gisteren kwam ik het blog van Marinke tegen. Zij haakt iedere week een mandala, geinspireerd op een foto (in de kleuren van de foto). De mandala is eenvoudig, zonder aparte steken ofzo, maar ik vond het erg leuk om te zien, al die verschillende mandala's en de bijbehorende foto's.
Ik was ook een mandala begonnen, had zelfs vantevoren kleuren uitgezocht, maar liep toch een beetje vast met de kleuren. Dat bewijst al meteen het nut van de foto; als de foto je aanspreekt, moet een mandala in die kleuren ook aanspreken, dus is het een goede leidraad. Bovendien laat dat je combinaties en volgordes uitproberen die je zelf niet zo gauw zou bedenken. Lijkt me leuk om ook eens te proberen!

En dit is wat er gebeurt als je je werkje neerlegt om even thee te zetten... 3, 2, 1- touchdown!

Niet teveel naar buiten kijken vandaag..... 

grtz,

Ilse

Goed bezig...

Vanmorgen heb ik een voetenbankje bekleed. Jaren geleden heb ik het bij de kringloop gekocht, pootjes wit geschilderd en met een groene gordijnstof (van een stofstaal) bekleed. Toen ik het groen wel zat was -en de kat het kapot gekrabd had, ging ik op zoek naar een nieuw stofje. Iets bont-achtigs, beetje fout wilde ik. Uiteindelijk kocht ik een stofje wat ik niet eens heel fout vind; vind hem wel mooi.

En toen hield het op! Slecht he?! -wacht maar, het wordt nog slechter...
Het bankje stond maar op zolder en op een zeker moment wilde ik er dan toch maar aan beginnen. Eh... 'waar heb ik die stof toch gelaten?'  Ik kon het niet meer bedenken! -en nee, dit is nog niet het allerslechtst...
Laatst vond ik de stof terug; hij is nogal 'glibberig' en was ergens tussen gegleden. Vandaar... Dus ik wilde mijn nietpistool pakken- ha; nietpistool weg! Erg he? Ik kon hem niet meer vinden... Gisteren besloot vriendlief dat hij het berghok maar eens moest uitmesten, bepaald niet onterecht... Hij vond het nietpistool. Volgens hem lag het gewoon op zijn eigen plek.
Dat zal dan het enige ding geweest zijn in het hele berghok, denk ik, om maar even aan te geven hoe hard het nodig was dat dat werd opgeruimd.... Ook wil ik er wel even bij zeggen dat die achteloze opmerking me verbaasde omdat vriendlief nooit weet waar spullen liggen die hij wel eens gebruikt. Laat staan spullen die hij nooit gebruikt...
Vanmorgen heb ik dan eindelijk het bankje bekleed. (Nadat ik nog wel even moest zoeken naar de nietjes..)

Het was vijf minuten werk. Ik heb er een jaar over gedaan....

Maakt allemaal niet meer uit; nu is hij af en ik ben er blij mee! Hij staat leuk, past helemaal bij de winter en de sneeuw buiten. Nou hopen dat ik dit stofje niet te snel zat ben ;)
Anders moet ik er maar een los hoesje voor haken ofzo...

Over haken; ik ben weer een kussenhoesje begonnen. Ik kwam al eerder kussens tegen, geinspireerd op de Engelse vlag, in tijdschriften, maar ook bij hoscotch lane. De post waar ik naartoe gelinkt heb, gaat eigenlijk over het granny deken dat Becky net af heeft, ook al zo mooi. (en wat ik helemaal geweldig vind: ze heeft een kerstboom in haar slaapkamer! Zou ik ook wel willen...) Na wat verder zoeken vond ik het kussen; ze heeft het patroon gekocht. Het is echter zo simpel; door de foto iets te vergroten kun je prima zien hoe het gehaakt wordt....

Ik heb expres voor andere kleuren gekozen, omdat die hier in huis beter staan, maar ook omdat ik dat juist de grap vind. Het is alleen wel jammer dat ik net die paars heb uitgekozen, waarvan ik niet zo heel veel meer heb. Er moeten nog wat toeren bij en nu is het garen op. Dat word dus een mooi fietstochtje morgen, want het is garen wat hier in de stad niet verkocht word; ik moet een dorpje verder...
Goed bezig.....

Kijk het patroon is heel eenvoudig...

Hij wordt leuk, misschien maak ik deze ook nog wel in andere kleuren!

grtz,


Ilse