Dit stukje gaat niet over handwerken, maar over kerst. Met name de kerstboom. En hoe dat gaat sinds wij katten hebben....
Toen vriendlief en ik gingen samenwonen, namen we een kat. Een lief klein poesje dat we Kyra noemden. Drie maanden later bleek het een joekel van een kater te wezen, met behoorlijke streken. Hij was ook wel lief hoor, maar we hebben best wat met hem te stellen gehad.... Aan de naam waren we helemaal gewend, dus hij is al die tijd een kater met een meisjesnaam geweest...
Met kerst zetten we (nou ja, ik..) een kerstboom op- heel oud model nepperd, gekregen van een familielid. Voor de zekerheid op een tafeltje, met zo'n rotan ring om de voet, om iets van afstand te creeeren tussen boom en kat. Dat duurde niet lang....
Let ook op de uitdagende blik... deze kat was niet te corrigeren!
Kyra vond die ring alleen maar leuk om in te zitten. De rest van de boom ook trouwens. Ik moest hem iedere dag wel een aantal keer uit de boom jagen/ duwen/ trekken; uiteindelijk was heel de boom misvormd en kon je precies zien waar hij doorklom en waar ik hem er dan weer uitviste...
Het was toch al niet een erg mooi model boom, dus toen ons huidige huis klaar was, hebben we de boom maar niet meeverhuisd.
(Kyra wel.)
(dat heeft de buurt geweten, maar dat is een nog langer verhaal...)
Volgende kerst: Ik had ergens gehoord dat katten minder snel in een echte kerstboom klimmen, vanwege geur, naalden en de dichtheid van de takken. Dat vond ik de moeite waard om uit te proberen, zeker nu we toch geen nepboom hadden. Ik heb toen een echte boom gekocht, expres een heel dichte, gedrongen boom. Die heb ik de eerst in de tuin gezet, toen binnen en pas na een paar dagen versierd. Expres diep in een stevige mand, op een tafeltje, in een hoek, naast de bank. Na dagen afwachten, gebeurde er eigenlijk niets mee.... Ik begon steeds meer leuke, nieuwe, bonte versierselen in de boom te hangen; heel gezellig!
Toen kreeg ik op mijn werk een sms van vriendlief: 'Kerstboom is stuk'
?
Op het moment dat ik thuiskwam, was het nog wel een beetje een rommeltje in huis, maar vriendlief had foto's gemaakt om te bewijzen dat het nog véééél erger was geweest....
Kennelijk is onze lieftallige kater in de boom geklommen, vond hij het toch niet zo prettig en isie in paniek geraakt toen hij klem zat in het lichtsnoer en de slinger- die heeft hij dus helemaal meegetrokken naar de achterdeur. Jammer dat de kerstboom daar aan vast zat....
Dus zo heb ik een week voor kerst de kerstboom een make-over moeten geven; weer dezelfde onbreekbare ballen en vogeltjes enzovoorts als het jaar daarvoor. Al het glas wat nog heel was heb ik maar weer opgeborgen. Vandaar ook de gehaakte uiltjes-op-knijpers; pure noodzaak!
Ik moet wel zeggen dat Kyra hierna hevig ontzag had voor de kerstboom, maar hij bleef gefascineerd.
Niet veel later, in begin januari is Kyra heel plotseling overleden (ik vond hem in de tuin). Hij bleek een hartafwijking te hebben, die is hem fataal geworden, nog voor hij 3 jaar oud was.
Een aantal maanden later hebben we twee kittens in huis genomen (dat had nog even wat discussie nodig, maar uiteindelijk mocht ik er twee) en dat zijn Zelda en Dexter. Wanneer ik over de ervaringen met Kyra vertelde, reageerden mensen verbaasd en geschokt 'oh, die van ons doet dat niet!'. Dat gaf mij hoop voor de kerst met Zelda en Dexter. We hadden besloten om nu toch een goede, mooie kunstkerstboom te kopen. Geen achterlijk grote, wenste vriendlief. In de winkel was hij verbaasd dat ik van die kleine boompjes uitzocht; uiteindelijk hebben we een boom gekocht van 2 meter 15. Dat past net in de kamer als er een piek op zit....(hoe groter hoe meer versiering er in past; ik vind het prima!)
De rotan ring bleek te klein voor de voet van deze kerstboom..... Geen probleem, want de ring bleek heel aantrekkelijk voor de katten, want daar wilden ze direct in zitten. (de ring ligt nu al sinds die tijd op zolder, met een kussen er in; één van Dexter zijn favoriete slaapplekjes)
Om de boom vooral niet spannend te maken, heb ik de voet dit keer maar kaal gelaten. Tijdens het versieren van de boom rolde er een kerstmuts uit een doos; die is direct geclaimd door Zelda. Wekenlang hadden we een muts onder de boom; ze ging er steeds weer op zitten.
Ik had expres de onderste takken wat kaal gehouden en vooral onbreekbare versiering gebruikt. Het leek helemaal goed te gaan....
Tot Dexter net voor de kerstdagen ontdekte dat je in deze boom wel kon klimmen! (we hadden een grote vingerplant; daar viel niet in te klimmen)
Voorzichtig hoorde je dan wat gerinkel...
Dan zag je oogjes glinsteren...
Vervolgens ging hij languit in de boom liggen- of deed een goede poging...
Hij heeft wel eens tot bijna anderhalve meter hoog gezeten....
Dit is een boom van goede kwaliteit en dat betekent dat het dan ook heel lastig is om een kat tussen de dichte takken vandaan te halen. Direct na de kerst heb ik de boom maar afgetuigd, omdat Dexter het toch wel heel leuk vond... Met dat ik me even omgedraaid had om iets op te bergen, zie ik ineens Zelda haar achterpootje verdwijnen in de boom; op het nippertje had zij bedacht dat ze toch ook maar eens moest kijken...
Ieder jaar vraag ik voor Sinterklaas weer iets van kerstversiering erbij: eerst om een collectie op te bouwen, toen om nog eens een ander kleurtje te kunnen gebruiken, toen omdat ik ineens weer veel minder had en vervolgens hadden we zo'n grote boom dat die niet volkwam met alleen maar onbreekbare versiering. Ik moet er wel bij zeggen, dat afgelopen jaar in de bovenste helft wel wat glazen ballen hingen en ook de piek was van glas- en dat is allemaal heel gebleven. Er is één uiltje uit de boom gevallen; die hing op de onderste tak en daar heeft Zelda net zo lang tegenaan zitten meppen tot hij eruit viel; vandaar de lege onderkant...
Nadien heeft Dexter bedacht dat hij de hoge vingerplant ook eens opnieuw moest proberen: hij is met plant en al omgegaan. Toevallig zat ik ernaast- ja, ik kreeg de plant over me heen...
Dat zijn een beetje onze ervaringen met kerst en katten... ik ben heel benieuwd naar komende kerst!
Vroeger, met de katten bij mijn ouders was het lang zo erg niet, voor zover ik me kan herinneren. Onder in de boom een paar onbreekbaren ballen, voor als ze erlangs liepen, maar verder... Oh ja, en een kameel van de kerststal die gebroken was, omdatie omviel na iets te enthousiast kopjes geven. Of was het een herder? Ik weet het niet meer zo precies!
Ik ben wel benieuwd of mensen vergelijkbare ervaringen hebben, of misschien wel goede tips hebben, want ik ben wel weer van plan de kerstboom neer te zetten dit jaar! En het is ook wel fijn om te weten dat je niet de enige bent die hele toeren uit moet halen om te zorgen dat het huis er gezellig uitziet- zonder dat dat direct wordt afgebroken!
grtz,
Ilse
